Fantástica la acojida que la sidra de A Estrada, ha tenido entre los visitantes a la feria.
Una gran fiesta, llena de artesanía, musica y buén yantar.
domingo, 12 de junio de 2011
Festa do labrego 2011
Fantástica la acojida que la sidra de A Estrada, ha tenido entre los visitantes a la feria.
Una gran fiesta, llena de artesanía, musica y buén yantar.
viernes, 10 de junio de 2011
miércoles, 8 de junio de 2011
Otra publicación sobre la elaboración de sidra
Se trata de una guía escrita para aficionados y desde la perspectiva del aficionado que quiere elaborar su propia sidra ecológica sin aditivos; con rigor pero adaptando los procesos a las necesidades del elaborador artesano que trabaja para su propio autoconsumo.
martes, 7 de junio de 2011
Grolos de sidra en Pontevedra
El pasado Viernes, abrió en Pontevedra, la Sidrería Montañés.
Ubicada en uno de los mejores lugares de la ciudad, tras la iglesia de la Peregrina, con una terraza propia que da a la Plaza de la Herrería , reune todos los requisitos necesarios para tener un gran éxito.
Desde aquí felicitamos a sus propietarios por la iniciativa y les deseamos la mejor suerte.
Desde hace tiempo, los aficionados a la sidra esperabamos un local así en Pontevedra.
Muy buena y bién escanciada la sidra asturiana Trabanco.
Da sidra ao viño
Agradecemos al historiador gallego Anselmo Lopez Carreira, este texto sobre la historia de la sidra en Galicia que tan amablemente nos ha remitido.
Cando Galicia entra no Imperio Romano (a finais do séc. I a.C.) o xeógrafo Estrabón testemuña que os galaicos tiñan pouco viño, que adquirían no comercio e gastaban rapidamente en festas familiares. Durante algunhas décadas o viño seguiría aínda importándose, pero desde mediados do primeiro século da nosa era xa estaba o seu cultivo xa estaba dabondo introducido.
De aí en adiante o seu consumo adquiriu carta de natureza no noso país, e a produción estendeuse paulatinamente, de tal maneira que na plena e baixa Idade Media (desde o século XI ata o XV) constituíu o principal cultivo comercial e unha das bases da economía, con gran proxección exportadora.
O citado autor clásico infórmanos tamén de que antes diso os galaicos bebían normalmente o que el denomina “zythos” (ζυθος), que adoitou traducirse por ‘cervexa’, mais que non pode deixarnos de lembrar o nome latino da sidra (“sizera”), sobre todo tendo en conta que en Galicia non quedou rastro histórico de produción cervexeira.
Cando a documentación comeza a ser explícita (desde o séc. IX) descóbrenos, en efecto, que a produción de sidra era común. Nun seguimento estatístico realizado a través de 356 documentos entre os séculos IX e XI comprobamos que os pumares ocupan o 36 % das transaccións de explotacións agrícolas, en tanto que as de viñedos só ascenden ao 19,5 %; no 68,5 % dos casos os contratos inclúen ambos conxuntamente. E podemos asegurar que a principal utilidade dos pumares e maceiras era a de producir sidra, pois en varias ocasión van aconpañados de cubas e lagares. Do visto dedúcese que o consumo de sidra era algo común e valorado, se ben xa observamos que desde principios do séc. XI o viñedo comeza a superar ao pumar. Certamente, de aí en adiante as mencións de pumares fanse irrelevantes en comparación coas de viñas.
Mais paralelamente ao anterior comprobamos tamén que cando os pagos se fan en especie, o viño ocupa o primeiro lugar. Pódese dicir que ata mediados do séc. X mantense un equilibrio entre os pagos en viño e en sidra, pero despois o protagonismo do viño é esmagador. Isto significa que, aínda continuando a producirse sidra, esta vai sendo relegada ao ámbito doméstico, en tanto que para o comercio se destina o viño, debido sen dúbida á maior demanda urbana e exportadora, mentres que para o consumo familiar todo o mundo tería as súas maceiras.
O caso foi que desde esas datas tan distantes, grazas ás boas condicións naturais de Galicia para a produción de viño, este ocupou o lugar máis visible na economía agraria e comercial, e a sidra viuse relegada a unha modesta situación de invisibilidade, o cal levou mesmo a pensar que se trataba dun produto propio doutros lugares. En realidade, no seu acomodo doméstico, a sidra foi sempre algo propio de Galicia, como ben se pode comprobar en canto nos asomamos a moitas casas do rural galego, e séculos atrás tivo incluso un papel máis destacado e evidente.
Cando Galicia entra no Imperio Romano (a finais do séc. I a.C.) o xeógrafo Estrabón testemuña que os galaicos tiñan pouco viño, que adquirían no comercio e gastaban rapidamente en festas familiares. Durante algunhas décadas o viño seguiría aínda importándose, pero desde mediados do primeiro século da nosa era xa estaba o seu cultivo xa estaba dabondo introducido.
De aí en adiante o seu consumo adquiriu carta de natureza no noso país, e a produción estendeuse paulatinamente, de tal maneira que na plena e baixa Idade Media (desde o século XI ata o XV) constituíu o principal cultivo comercial e unha das bases da economía, con gran proxección exportadora.
O citado autor clásico infórmanos tamén de que antes diso os galaicos bebían normalmente o que el denomina “zythos” (ζυθος), que adoitou traducirse por ‘cervexa’, mais que non pode deixarnos de lembrar o nome latino da sidra (“sizera”), sobre todo tendo en conta que en Galicia non quedou rastro histórico de produción cervexeira.
Cando a documentación comeza a ser explícita (desde o séc. IX) descóbrenos, en efecto, que a produción de sidra era común. Nun seguimento estatístico realizado a través de 356 documentos entre os séculos IX e XI comprobamos que os pumares ocupan o 36 % das transaccións de explotacións agrícolas, en tanto que as de viñedos só ascenden ao 19,5 %; no 68,5 % dos casos os contratos inclúen ambos conxuntamente. E podemos asegurar que a principal utilidade dos pumares e maceiras era a de producir sidra, pois en varias ocasión van aconpañados de cubas e lagares. Do visto dedúcese que o consumo de sidra era algo común e valorado, se ben xa observamos que desde principios do séc. XI o viñedo comeza a superar ao pumar. Certamente, de aí en adiante as mencións de pumares fanse irrelevantes en comparación coas de viñas.
Mais paralelamente ao anterior comprobamos tamén que cando os pagos se fan en especie, o viño ocupa o primeiro lugar. Pódese dicir que ata mediados do séc. X mantense un equilibrio entre os pagos en viño e en sidra, pero despois o protagonismo do viño é esmagador. Isto significa que, aínda continuando a producirse sidra, esta vai sendo relegada ao ámbito doméstico, en tanto que para o comercio se destina o viño, debido sen dúbida á maior demanda urbana e exportadora, mentres que para o consumo familiar todo o mundo tería as súas maceiras.
O caso foi que desde esas datas tan distantes, grazas ás boas condicións naturais de Galicia para a produción de viño, este ocupou o lugar máis visible na economía agraria e comercial, e a sidra viuse relegada a unha modesta situación de invisibilidade, o cal levou mesmo a pensar que se trataba dun produto propio doutros lugares. En realidade, no seu acomodo doméstico, a sidra foi sempre algo propio de Galicia, como ben se pode comprobar en canto nos asomamos a moitas casas do rural galego, e séculos atrás tivo incluso un papel máis destacado e evidente.
domingo, 5 de junio de 2011
viernes, 3 de junio de 2011
XII Día de la sidra de Escalante
El próximo 30 de Julio, la sidra de A Estrada estará, un año más, en Escalante (Cantabria) invitados por la Asociación pomológica de Escalante.
Una gran fiesta que une a sidreros asturianos, vascos, cantabros, franceses y gallegos para disfrutar, ensalazar y degustar sus sidras ante más de 6000 personas.
Celebremoslo con musica de ese gran grupo cantabro llamado Luétiga
Suscribirse a:
Entradas (Atom)